i rozpoczęło się dzieło rzekomej „ostatecznej” rozbudowy. Konstrukcję żelbetonową z dobrym, mocnym, przedwojennym cementem zamiast usuwać przy użyciu młotów pneumatycznych, usunięto przy użyciu dynamitu. Nieocenioną wprost pomoc okazał parafianin (pirotechnik), pracownik Polskiego Ratownictwa Okrętowego. Po założeniu kilkunastu ładunków w żelbetonowym szkielecie doprowadzono do kontrolowanej detonacji i w kilkudziesięciu sekundach mury starego kościoła, bez uszczerbku okolicznych zabudowań, zrównały się z ziemią. Zabieg ten o ponad trzy miesiące przyspieszył proces rozbiórki starego kościoła. Do końca czerwca 1984 roku zabetonowano ławy i fundamenty a następnie kontynuowano prace. Sierpień 1984 - szalowanie kasetonów stropowych a równocześnie ciągnięto mury kościoła. Na ostatnią sobotę września zaplanowano betonowanie stropu kościoła. W jednym dniu przerobiono około 70 ton cementu. Na całej powierzchni dachu rozprowadzono masę betonową o łącznej wadze 500 ton. Październik 1985 - rozebrano szalunki stropu i dachu (była to bardzo poważna, wysokościowa praca, trwająca kilka tygodni). W sobotę, przed pierwszą niedzielą adwentu. 30 listopada 1985 - uroczystość św. Andrzeja Apostoła. Odbyła się uroczystość poświęcenia kościoła i pierwsza msza święta w górnym kościele pod przewodnictwem Biskupa Mariana Przykuckiego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół św. Andrzeja Boboli w Gdyni-Obłużu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.