Ogółem do 10 września sformowano więcej szwadronów niż przewidywał ramowy etat OZKaw. 10 września o godz. 18.00 ppłk Kazimierz Halicki został podporządkowany dowódcy Grupy „Włodzimierz” gen. bryg. Kazimierzowi Sawickiemu, który postawił dowódcy OZ Wołyńskiej BK zadanie obrony Sokala, poprzez zamknięcie dróg Sokal-Poryck i Horochów-Łuck grupą bojową „Sokal”. Ponadto oddziałem wydzielonym miał zamknąć przeprawę promową na Bugu w Kryłowie. W tym celu dokonał reorganizacji swojego ośrodka. Wydzielił z niego w pełni uzbrojone i wyposażone w miarę możliwości Zgrupowanie Kawalerii ppłk. Kazimierza Halickiego pod swoim dowództwem. Pozostałych żołnierzy z niewielką ilością uzbrojenia i bez wyposażenia bojowego wydzielono, funkcjonowali on dalej jako Ośrodek Zapasowy Wołyńskiej Brygady Kawalerii i odesłano ich pod dowództwem mjr. Edwarda Daniłło-Gąsiewicza z 19 puł. do Białokrynicy koło Krzemieńca. Po przybyciu na miejsce około 14-15 września OZ Kaw. został zakwaterowany w koszarach 12 pułku ułanów. Dalsze jego losy po 17 września są nieznane. Major Daniłło-Gąsiewicz dostał się do sowieckiej niewoli i między 4 a 7 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ośrodki zapasowe kawalerii Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Hrubieszowie Kategoria:Polskie ośrodki zapasowe utworzone w 1939 Kategoria:Polskie ośrodki zapasowe rozwiązane w 1939