Ponadto istniała 1 Brygada Kawalerii z 1 i 2 Pułkami Kawalerii która przekształciła się w 1 Dywizję Kawalerii.
Poza tradycyjnymi niemieckimi jednostkami kawalerii już w 1941 powstały na froncie wschodnim pierwsze kozackie jednostki kawaleryjskie (Kosaken-Reiter-Regimenter), z których wiosną 1943 utworzono 1 Kozacką Dywizję Kawalerii a w 1944 XV Kozacki Korpus Kawalerii SS pod dowództwem generała lejtnanta Helmutha von Pannwitza.
Zastosowanie Do niemieckich sił zbrojnych wcielano konie które miały więcej niż cztery lata, były wyższe niż 135 centymetrów, nie były całkowicie ślepe oraz kulawe i nie cierpiały na poważne choroby. Konie były używane w kawalerii wojsk lądowych Wehrmachtu i Waffen-SS jako środek transportu dla piechoty i kadry oficerskiej oraz w niektórych przypadkach przez gońców z meldunkami. Wykorzystywano je także jako zwierzęta pociągowe, zwłaszcza w artylerii i wojskach zaopatrzeniowych, ale również przez oddziały rozpoznawcze Wehrmachtu i Waffen-SS. Bezinteresownemu poświęceniu koni dedykowany był krótki wiersz, stworzony wówczas w Wehrmachcie: