Elektrochemiczna redukcja dwutlenku węgla – jedna z metod konwersji dwutlenku węgla () w celu wytworzenia prostych związków organicznych, np. metanolu, węglowodorów, kwasów karboksylowych (np. kwasu mrówkowego) lub tzw. gazu syntezowego (czyli mieszaniny CO + ).
Po raz pierwszy reakcję taką przeprowadzono w XIX wieku, natomiast od lat 80. XX wieku nastąpił wzrost zainteresowania tego typu procesami ze względu na wzrost cen paliw kopalnych.
Termodynamika i kinetyka procesu redukcji Redukcja dwutlenku węgla wymaga rozerwania podwójnego wiązania , którego energia dysocjacji wynosi 750 kJ/mol. Energia ta jest znacznie większa niż energia np. wiązania (336 kJ/mol) lub (327 kJ/mol), co oznacza, że przeprowadzenie takiej reakcji jest szczególnie trudne. Dla zapewnienia odpowiedniej kinetyki reakcji, poza dużym nakładem energii konieczne jest stosowanie specjalnych katalizatorów.
Podczas elektroredukcji zachodzą wieloetapowe reakcje, obejmujące sumarycznie przyłączenie 2–8 protonów i 2–8 elektronów.
+ Główne produkty elektrochemicznej redukcji Produkt redukcji ReakcjaE0 przy pH = 7, względem SHE [V]CO−0,53HCOOH−0,61HCHO−0,48−0,38−0,24−1,90