Meczet Mardżaniego (, inne nazwy: meczet Efendi, meczet Junusowski) – meczet typu , wzniesiony w latach 1768–1771 w Kazaniu w stylu łączącym barok i sztukę tatarską; jeden z najstarszych meczetów miasta.
Historia mały|lewo|Wnętrze (2012) Budowa nowego kamiennego meczetu w Kazaniu była możliwa dzięki przychylności carycy Katarzyny II Wielkiej, która po spotkaniu z delegacją tatarską w 1767 roku zezwoliła na budowę świątyni w mieście i nakazała, aby gubernator A.N. Kwasznin-Samarin dopełnił wszelkich formalności i nie przeszkadzał Tatarom w budowie. Na potrzeby budowy 62 osoby zebrały kwotę 5 tys. rubli. Autorem projektu świątyni był prawdopodobnie . Budowę rozpoczęto latem 1768 roku, ukończono ją w 1771 roku. Podczas budowy świątyni władze miasta były zaniepokojone wysokością minaretu i wystosowały w tej kwestii list do carycy, która odpowiedziała: Wyznaczyłam im miejsce na ziemi i będą on swobodnie wznosić się w niebo według własnego uznania, ponieważ niebo nie podlega mojej władzy. W 1861 roku meczet został rozbudowany, drewniane ogrodzenie meczetu zastąpiono murowanym. W 1863 roku rozbudowano mirhab.