Warszawę opuścił wraz z żoną Jadwigą i córką Aleksandrą po upadku powstania.
Po II wojnie światowej zamieszkał w Łodzi, gdzie otworzył zakład fotograficzny przy ul. Piotrkowskiej 6, a w późniejszym okresie również przy ul. Piotrkowskiej 43. Był zaangażowany we współpracę z łódzkimi teatrami. Fotografował przedstawienia teatralne i operowe, wystawiane od drugiej połowy lat 40. do lat 60. XX w. W jego kolekcji znalazły się portrety, zdjęcia grupowe aktorów, tancerzy i śpiewaków, takich jak: Irena Brodzińska, Edmund Wayda, Jan Kiepura, Adolf Dymsza i Henryk Szwajcer, wykonane w jego atelier. Ponadto wśród fotografii zachowanych po Henryku Śmigaczu znalazły się zdjęcia przedstawiające jego życie prywatne oraz pracę.
Został pochowany w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi.
Inne informacje Fotografie Śmigacza zostały przekazane przez rodzinę do Archiwum Pełnego Pamięci, prowadzonego przez IPN.
Przypisy
Kategoria:Fotografowie związani z Łodzią Kategoria:Ludność cywilna w powstaniu warszawskim Kategoria:Fotografowie związani z Warszawą Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1972 Kategoria:Pochowani w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi