W latach 1921–1923 wraz z Franciszkiem Rychłowskim prowadził teatry wileńskie oraz wykładał w tamtejszej szkole dramatycznej. Następnie kierował Teatrem im. Aleksandra Fredry w Stanisławowie (1923-1924), by pod koniec 1924 roku powrócić do Lwowa. W kolejnych latach wykładał m.in. w szkole dramatycznej Franciszka Frączkowskiego oraz Szkole Opery przy Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego. Od 1925 roku był redaktorem naczelnym pisma Nowiny Lwowskie oraz współredaktorem dziennika Wiek Nowy. Publikował w innych lwowskich czasopismach, a od 1926 roku działał w Towarzystwie Dziennikarzy Polskich. W latach 1928–1929 był kierownikiem literackim Teatrów Miejskich we Lwowie, a w okresie 1936-1937 współpracował ze lwowskim Powszechnym Teatrem Żołnierza. Wygłaszał też liczne odczyty i prelekcje na tematy teatralne, m.in. na antenie lwowskiej rozgłośni Polskiego Radia.