w utworach triasowych napotkanych w kopalniach zaobserwowano ponadto rowy tektoniczne.
Geneza złóż Poglądy geologów na genezę tych złóż były rozbieżne i koncentrowały się wokół dwóch koncepcji: mineralizacji syngenetycznej, zakładającej synsedymentacyjne powstanie siarczków w morzu triasowym mineralizacji epigenetycznej, zakładającej strącenie siarczków z roztworów, które dostały się do węglanowego górotworu po lityfikacji osadów, a w obrębie niej powstały teorie: hydrotermalno-osadowa parahydrotermalna ortohydrotermalna Pogląd, iż są to złoża epigenetyczne, metasomatyczne, teletermalne (tj. powstałe w niskich temperaturach), wytworzone w wyniku wpływu roztworów hydrotermalnych, zyskał najwięcej zwolenników. Rudy utlenione (galmany) badacze uznali za utwory wtórne wobec rud siarczkowych i ewentualnie węglanowych.
Proces okruszcowania zachodził przez kilka milionów lat w neogenie, natomiast nadal trwające, dokonane głównie w pliocenie i czwartorzędzie utlenienie siarczków uformowało rudy utlenione.