Kalikst II, , właśc. Gwidon z Burgundii (ur. ok. 1050 w Quingey, zm. 13 grudnia 1124 w Rzymie) – papież w okresie od 2 lutego 1119 do 13 grudnia 1124.
Życiorys Gwidon był synem hrabiego Burgundii, Wilhelma I i krewnym królewskich rodów Niemiec, Anglii i Francji. Od 1088 roku był arcybiskupem Vienne; stanowczo popierał reformy zapoczątkowane przez Grzegorza VII i stał na czele opozycji wobec Paschalisa II. Po śmierci Gelazego II, towarzyszący mu kardynałowie wybrali Gwidona na Stolicę Piotrową i konsekrowali 9 lutego 1119 w katedrze w Vienne. Rzymscy kardynałowie zaakceptowali jego wybór 1 marca.
Początkowo papież wyrażał zdecydowanie w sporze o inwestyturę. Jednak zarówno on, jak i król Henryk V Salicki przygotowywali porozumienie w tej sprawie, by zakończyć konflikt trwający od lat. Obie strony przygotowały projekt porozumienia, które miało być podpisane w Mouzon, do czego jednak nie doszło, ze względu na wzajemny brak zaufania. W konsekwencji, papież pod koniec października 1119 roku, obłożył Henryka klątwą i ponownie zakazał inwestytury. W międzyczasie udało mu się także schwytać antypapieża Grzegorza VIII i wtrącić do niewoli.