Ekologia Jego głównym habitatem są suche zarośla nizinne i zarośla górskie, także lasy otwarte, obrzeża lasów, parki, czasami także ogrody i żywopłoty. L. a. berlepschi zamieszkuje łąki Puny i Altiplano z rzadko występującymi zaroślami, głównie w okolicach zamieszkałych przez człowieka. L. a. pallida zasiedla suche zarośla i zadrzewienia w strefie przejściowej pomiędzy lasem a stepem, zarośla (m.in. łobody) na zasolonych równinach, a także cierniste suche lasy. Żywi się głównie stawonogami. Żeruje zazwyczaj w parach lub w małych grupach rodzinnych. W sezonie pozalęgowym spotykany jest w grupach do 40 osobników. Łączy się w stada z innymi gatunkami np. dzięciołem kreskowanym (Veniliornis lignarius), strzyżykiem śpiewnym (Troglodytes aedon) czy koszykarkiem ciemnosternym (Pseudasthenes humicola). Żeruje głównie w dolnych partiach od ziemi do około 2 m, zbierając pożywienie z liści i gałęzi, sporadycznie z traw i ziemi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cierniogonek blady · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.