Fiodor Markiełłowicz Czesnokow (ur. 7 maja 1896 r. w Pyłkowie, zm. 1938) – radziecki pisarz, z pochodzenia Mordwin, z ludu erzja. Działacz na rzecz rozwoju kultury erzjańskiej, jeden z pierwszych twórców dramatycznych w literaturze mordwińskiej.
Życiorys Pochodził ze średniozamożnej rodziny chłopskiej. Ukończył szkołę ziemską w rodzinnej miejscowości, a następnie dwuletnią szkołę w Kutjinie. W wieku szesnastu lat pracował już jako nauczyciel szkoły podstawowej. W 1914 r. został powołany do wojska rosyjskiego. Podczas wojny domowej w Rosji walczył w Armii Czerwonej, na froncie wschodnim.
W 1922 r. zamieszkał w Moskwie. Ukończył studia literaturoznawcze w Instytucie Czerwonej Profesury, następnie studia doktoranckie na Komunistycznym Uniwersytecie Pracujących Wschodu. Zaangażował się w działania na rzecz rozwoju kultury ludu, z którego pochodził, zaczął również publikować własne utwory. Były to dzieła poświęcone rewolucji, budowaniu nowego społeczeństwa, zmianom w kulturze, wojnie domowej i kolektywizacji. Swoje pierwsze opowiadanie pt. Syre uczitiel' (Stary nauczyciel) wydał w 1922 r. Krótko potem opublikował zbiór opowiadań. Natomiast w 1924 r. wspólnie z T. Wasiljewem i J. Okinem wydał zbiór Erzjan' pjesat (Sztuki erzjańskie), w którym znalazło się pięć jego dramatów.