Aleksander Maria Swieżawski(ur. 3 stycznia 1924 we Lwowie, zm. 14 lutego 2013 w Łodzi) – polski historyk, dr hab.
Życiorys Aleksander Swieżawski urodził się w rodzinie ziemiańskiej – był synem Tomasza Swieżawskiego i Marii z domu Kościelskiej. Jednym z jego krewnych był filozof Stefan Swieżawski. Aleksander Swieżawski uczył się w szkołach powszechnych we Lwowie i Łaszczowie, następnie uczył się w Gimnazjum im. Jana Długosza w Nowym Sączu, w którym do wybuchu II wojny światowej zdołał ukończyć naukę w 3 klasach. Od 1939 Aleksander Swieżawski mieszkał w Łykoszynie. W 1942 w ramach tajnego nauczania zdał maturę w Hrubieszowie, a następnie zajął się działalnością w konspiracji, pracując w prasie podziemnej.
W październiku 1942 dołączył do 9 Pułku Piechoty Legionów AK. W 1944 w wyniku dekonspiracji uciekł do Warszawy, gdzie uczestniczył w powstaniu warszawskim, dołączając do plutonu łączności na Żoliborzu. 30 września 1944 został schwytany i wzięty do niewoli niemieckiej, a następnie skierowany do Stalagu II A Neubrandenburg. Pracował pod przymusem w cukrowni w Stavenhagen oraz przy pracach ziemnych w Rostocku. Został wyzwolony 2 maja 1945, a następnie przedostał się do brytyjskiej strefy okupacyjnej. Następnie zamieszkał w Wielkiej Brytanii, gdzie podjął pracę urzędnika i robotnika, m.in. w kopalni węgla w Crewe.