Zemsta hajduków () – rumuński film płaszcza i szpady z 1968 roku w reżyserii Dinu Cocei. Trzeci film z serii Haiducii.
Fabuła Do małego portu nad Dunajem przybija niemiecki statek towarowy Welle pod kapitanem Herr Weberem przewożący ładunek z Wiednia do Odessy. Tym statkiem przybywa Maria, córka skarbnika Dudescu. Odkrywa, że jej ojciec oszalał po tym, jak jego majątek skonfiskowała jego kuzynka i wdowa po zabitym wołoskim hospodarze – Haricleea Hangerli. Maria chce się zemścić na Haricleei i odzyskać przywłaszczoną fortunę. W tym celu prosi o pomoc znanego jej Amzę, herszta hajduków, ale spotyka się z odmową. Do żony Amzy – Anițy przybywają zrozpaczone kobiety informujące, że Turcy najechali ich wioskę i uprowadzili wszystkie dzieci.
Stoi za tym widyński pasza Pasvanoglu, który przeżył defenestrację w walce z Amzą. Dowiedziawszy się, że sułtan Selim III chce przybyć do Widynia, aby go zabić, za radą Maillarda postanawia mu sprezentować dzieci, aby te zostały janczarami. Răspopitul w przebraniu tureckiego bogacza wykupuje je, chcąc je sprowadzić do domu. Zostają jednak zarekwirowane przez Ibrahima, kapitana straży paszy. Anița na wieść o tym, że dzieci zostały załadowane na statek płynący Dunajem do Stambułu, udaje się przed oblicze Pasvanoglu jako bogaczka chcąca otworzyć dom publiczny w Wiedniu.