mały|240px|Porażone igły świerka

Rdza złotawa świerka – grzybowa choroba roślin z grupy rdzy, wywołana przez Chrysomyxa abietis. Poraża różne gatunki świerków (Picea).

Objawy i rozwój choroby Pierwsze objawy na świerkach pojawiają się w czerwcu. Na ich tegorocznych igłach tworzą się początkowo matowe, później błyszczące, żółte, szerokie paski. W ich obrębie rozwija się grzybnia patogena. Przy silnym porażeniu gałęzie lub całe drzewa przyjmują widoczny z daleka złotożółty odcień. W maju następnego roku na porażonych igłach rozwijają się telia o długości kilku mm. Dojrzewające w nich teliospory kiełkują wytwarzając sporydia. Porażone igły żółkną i opadają. Sporydia infekują nowe, młode igły świerka.

Na świerku pasożytuje jeszcze inny, spokrewniony gatunek grzyba – Chrysomyxa ledi. Powoduje on rdzę świerka i bagna.