Chūya Nakahara (中原 中也, Nakahara Chūya) (ur. 29 kwietnia 1907 w Yamaguchi, zm. 22 października 1937 w Kanagawie) – japoński poeta tworzący we wczesnym okresie Shōwa. Ukształtowany przez dadaizm i inne formy europejskiej (głównie francuskiej) poezji eksperymentalnej, był jednym z głównych odnowicieli poezji japońskiej. Chociaż zmarł młodo, napisał ponad 350 wierszy. Wielu nazywało go „japońskim Rimbaudem” ze względu na jego powiązania z francuskim poetą, którego wiersze Nakahara przetłumaczył w 1934.
Życiorys
Wczesne lata i początki twórczości Kensuke Kashimura, wysoko postawiony lekarz wojskowy, poślubił Fuku Nakaharę. Gdy 6 lat po ślubie doczekali się pierwszego dziecka, Chūyi, świętowali przez trzy dni. Kensuke został przyjęty przez rodzinę Nakahara wkrótce po narodzinach syna, oficjalnie zmieniając nazwisko na Nakahara. W dzieciństwie Chūyi ojciec został wysłany do Hiroszimy i Kanazawy. Później dołączyła do niego rodzina. Wrócili do Yamaguchi w 1914. W 1917 Kensuke założył własną klinikę w miejscu, w którym obecnie znajduje się Nakahara Chūya Memorial Hall. Kensuke i Fuku Nakahara mieli, oprócz Chūyi, pięciu synów.