W grudniu 1933 Nakahara poślubił Takako Ueno, daleką krewną. Ich pierwszy syn Fumiya urodził się w październiku 1934 i zmarł w listopadzie 1936 z powodu gruźlicy, co doprowadziło Nakaharę do załamania nerwowego. Nigdy w pełni nie doszedł do siebie, nawet mimo narodzin drugiego syna w grudniu 1936. Wiele z jego późniejszych wierszy wydaje się być wspomnieniem zmarłego dziecka i próbą złagodzenia bólu po jego stracie. Spring will come again to smutny utwór; w Spring Day's Caprice podmiot liryczny pogrąża się w żałobie i pisze, żeby nie żyć zbyt radośnie i nie zbyt smutno, we właściwym tempie. Wiersze Moonlight oraz Frogs' Voices skomponował w roku śmierci syna.

W styczniu 1937 Nakahara był hospitalizowany w sanatorium Chiba. W lutym został zwolniony i przeniesiony do Kamakura, ponieważ nie mógł znieść dalszego życia w domu, który przypominał mu o pierwszym synu. Wiele prac zostawił u Kobayashiego i planował powrót do rodzinnego miasta Yamaguchi. W październiku 1937 nagle zmarł na gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Niedługo potem na tę samą chorobę zmarł jego drugi syn. Grób Chūyi znajduje się w jego rodzinnym mieście Yamaguchi.