Jako uczeń szkoły podstawowej Nakahara uzyskiwał wybitne wyniki i nazywano go cudownym dzieckiem. Gdy miał 8 lat, jego brat Tsugurō (o przezwisku Arō) zamarł z powodu zapalenia opon mózgowych. Nakahara powodowany żalem napisał wiersz, który później opisywał jako swój pierwszy poetycki impuls. W wieku 11 lat zaczął regularnie pisać tankę. W 1920 przesłał swoje utwory do magazynu kobiecego i lokalnej gazety. W tym samym roku z doskonałym wynikiem zdał egzamin wstępny do gimnazjum w Yamaguchi. Podczas pobytu w szkole razem ze znajomymi utworzył kolekcje złożoną z tanaki o nazwie Sugurono.
Od momentu rozpoczęcia nauki w szkole zaczął buntować się przeciwko ojcu. Wyniki w nauce pogorszyły się, a nastolatka coraz bardziej pochłaniała literatura. Kensuke bał się jej wpływu na syna, choć sam pisał dla gazet, naśladując Mori'ego Ōgai'ego, któremu pragnął dorównać. Kolejne kary ze strony ojca i narastający bunt wpłynęły na to, że Chūya zaczął pić i palić, przez co jego wyniki w nauce pogorszyły się jeszcze bardziej.