Oddłużenie rolnictwa – akcja przeprowadzona przez Państwo Polskie w okresie międzywojennym dla dopomożenia rolnikom zadłużonym, w celu utrzymania gospodarstw rolnych i przetrwania skutków kryzysu gospodarczego.
Regulacje w sprawie oddłużenia rolnictwa Rozporządzeniem Prezydenta RP z mocy ustawy z 1935 r. o konwersji i uprządkowania długów rolniczych określono, że długiem rolniczym jest dług w związku z nabyciem, zbyciem i prowadzeniem gospodarstwa rolnego, leśnego lub hodowlanegoDz. U. 1934 nr 94 poz. 841: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. o konwersji i uporządkowaniu długów rolniczych.Dz. U. 1935 nr 71 poz. 449: Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 30 września 1935 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. o konwersji i uporządkowaniu długów rolniczych oraz ustawy z dnia 28 marca 1933 r. o urzędach rozjemczych do spraw majątkowych posiadaczy gospodarstw wiejskich..
W związku z oddłużeniem gospodarstwa rolne zostały podzielone na trzy kategorie:
gospodarstwa grupy A były to gospodarstwa o obszarze nieprzekraczającym 50 ha; gospodarstwa grupy B były to gospodarstwa o obszarze powyżej 50 ha lecz nie większe niż 500 ha; gospodarstwa grupy C były to gospodarstwa od 500 do 1000 ha.