Zhao Yiman (; ur. 1905 w Yibin, zm. 2 sierpnia 1936 w Zhuhe) – chińska partyzantka, działaczka KPCh, bohaterka ruchu oporu przeciw japońskiej okupacji.
Życiorys Urodziła się w październiku 1905 roku pod imieniem Li Kuntai () w Yibin w Syczuanie. Była siódmym dzieckiem Li Hongxu, który zginął podczas Rewolucji Xinhai (1911). Od 1926 uczyła się w gimnazjum żeńskim w Yibin, a po kilku miesiącach przyjęto ją do filii Akademii Whampoa w Wuhanie, gdzie była jedną z pierwszych kobiet.
Nabyła swoje przekonania ideowe podczas antykolonialnych demonstracji Ruchu 4 Maja (1919), zaś aktywnie uczestniczyła w Ruchu 30 Maja (1925) w Yibin. Z rekomendacji Zheng Youzhi w 1923 wstąpiła do Socjalistycznej Ligi Młodzieży Chin, a w 1926 została członkinią KPCh.
We wrześniu 1927 wyjechała do ZSRR, gdzie uczęszczała na Uniwersytet Sun Jat-sena w Moskwie. Tam poznała Chen Dabanga i wyszła za mąż. Po powrocie do kraju prowadziła działalność polityczną w Yichangu, Szanghaju i prowincji Jiangxi. Po incydencie mukdeńskim (1931) została skierowana do zajętej przez japońskich okupantów Mandżurii;