Józef LanikiewiczW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Josef Lanikiewicz”. (ur. 10 marca 1847 w Stanisławowie, zm. 2 marca 1920 w Przemyślu) – powstaniec styczniowy, urzędnik.
thumb|240px|Grobowiec Lanikiewiczów Życiorys Urodził się w 1847 w Stanisławowie. Był synem Aleksandra, radcy sądowego. Uczył się w Gimnazjum św. Anny w Krakowie i C. K. Gimnazjum Franciszka Józefa we Lwowie. W wieku 16 lat brał udział w powstaniu styczniowym 1863, walcząc na obszarze ziemi lubelskiej. Dosłużył stopnia sierżanta strzelców pieszych III oddziału.
Potem podjął pracę urzędnika w administracji. Od 1872 do 1877 był zatrudniony w Żywcu, Kosowie i Kołomyi. Od 1877 do 1879 sprawował stanowisko burmistrza Śniatynia. Od 1879 do 1882 był komisarzem starostwa c. k. powiatu kołomyjskiego, od 1883 do 1887 komisarzem starostwa c. k. powiatu przemyskiego, w 1889 komisarycznym burmistrzem w Stanisławowie. Od 1890 do 1895 był starostą c. k. powiatu żółkiewskiego. Od 1896 do 1897 był wiceprezydentem C. K. Rady Szkolnej Krajowej. Od 1897 do 1910 sprawował stanowisko starosty c. k. powiatu przemyskiego z tytułem radcy dworu. Do tego czasu był też w Przemyślu przewodniczącym C. K. Rady Szkolnej Okręgowej i komisarzem rządowym Kasy Oszczędności. Pod koniec urzędowania w Przemyślu został inspektorem starostw.