Po przeniesieniu do Krakowa w latach 1959–1979 pełniła funkcję dyrektora Poradni Wychowawczo-Zawodowej im. Janusza Korczaka (początkowo Poradni Społeczno-Wychowawczej). Poradnia została otwarta przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci w październiku 1958 roku na os. Stalowym w Nowej Hucie. W październiku 1974 roku Poradnia przeniosła się na os. Szkolne 27. W latach 60. XX wieku była to jedyna poradnia tego typu na terenie Krakowa. W 1969 przyznano jej Order Uśmiechu nr 4.
Zmarła w Krakowie, pochowana na cmentarzu Rakowickim (kwatera LXXIV-10-7).
Działalność W gimnazjum należała do 2 Drużyny Harcerek im. Królowej Jadwigi. Ukończyła kurs obsługi polowej centrali telefonicznej i w pierwszych dniach II wojny światowej dyżurowała w Punkcie Pogotowia Harcerek. Podczas okupacji niemieckiej działała w Szarych Szeregach organizując Komendę Hufca, kursy sanitarne i łączności. Używała pseudonimów: Kora i Roma. Ponieważ kopalnia nafty, w której pracował jej ojciec, znajdowała się na uboczu, Komenda Hufca została przeniesiona do jej domu. Należy do ZWZ. Zbiera informacje wojskowe. W 1943 została przeniesiona do obsługi Inspektoratu AK Podkarpacie. Jako łączniczka uczestniczy w przygotowaniach do Akcji Burza. W 1944 roku wyjeżdża do Jaszczwi. Po wkroczeniu Armii Czerwonej ukrywa się.