Radosław Radwan-Dębski, ps. „Filipinka”, „Żebro” (ur. 12 marca 1929 w Warszawie, zm. 12 stycznia 2021) – polski architekt, profesor nadzwyczajny, wykładowca akademicki.
Życiorys Radosław Radwan-Dębski był synem Kazimierza Dębskiego – inżyniera, hydrologa i hydrotechnika, profesora SGGW, żołnierza i osadnika wojskowego – i Marii Dębskiej, która zajmowała się rodzinnym domem. Wychowywał się na Żoliborzu, gdzie m.in. chodził do prywatnej szkoły Marii Ostaszewskiej, a następnie podczas okupacji niemieckiej do Miejskiej Szkoły Drogowej oo. Marianów na Bielanach przy ul. Kamedułów 81 w Warszawie oraz był harcerzem. Podczas powstania działał jako łącznik i strzelec w Obwodzie Żoliborz Armii Krajowej w ramach zgrupowań „Żmija” i „Żubr” – działał pod pseudonimami „Filipinka” i „Żebro”. Po upadku powstania został wywieziony do obozu przejściowego w Pruszkowie, następnie został przeniesiony do Parchim i do Wesenbergu, w którym pozostał do wyzwolenia przez Armię Czerwoną.