W lutym 1944 został członkiem Stronnictwa Ludowego „Wola Ludu”, zasiadł w jego zarządzie głównym. W styczniu 1945 organizował struktury Stronnictwa Ludowego (lubelskiego), objął funkcję jego prezesa w województwie krakowskim (nie udało mu się jednak skonsolidować miejscowego ruchu ludowego). Zajmował się organizacją konspiracyjnych rad narodowych, a także objął stanowisko przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie (w latach 1945–1947). Z rekomendacji Stronnictwa Ludowego został zgłoszony do Krajowej Rady Narodowej na sesji 31 grudnia 1943/1 stycznia 1944, ostatecznie ślubowanie złożył dopiero 3 maja 1945. Od 1945 wykonywał zawód adwokata w ramach krakowskiej palestry. W 1947 zakończył kierowanie SL w województwie i Wojewódzką Radą Narodową, wycofał się zupełnie z życia politycznego. Powrócił następnie do adwokatury, został członkiem Naczelnej Rady Adwokackiej. Zajął się także publikowaniem artykułów prawniczych dotyczących prawa administracyjnego i konstytucyjnego oraz historii adwokatury, pisał m.in. do „Palestry”, „Nowego Prawa” czy „Ruchu Ludowego”.
Odznaczenia Odznaczony m.in.