László Benjámin (ur. 5 grudnia 1915 w Budapeszcie, zm. 18 sierpnia 1986 tamże) – węgierski polityk, poeta, tłumacz.
Życiorys Z powodu trudnych warunków materialnych przerwał edukację w gimnazjum i podjął pracę zarobkową jako pracownik fizyczny, którą wykonywał przez 9 lat (1931-1940). Przez następnych 5 lat zatrudniony był w charakterze urzędnika, a jednocześnie związany był z ruchem robotniczym. Proletariacki duch Benjámina miał odzwierciedlenie w późniejszej twórczości literackiej. Jego pierwsze utwory poetyckie wydrukowano w prasie lewicowej oraz w antologiach poezji robotniczej, między innymi w „Tizenkét költő” („Dwunastu poetów”). Problematyka wierszy związana była z przemianami ustrojowymi na Węgrzech po 1945. Poeta szczególnie zainteresowany był zagadnieniami etyczno-społecznymi. Jego pierwszą książką był wydany w 1939 roku tomik poezji „Gwiazda nie nadeszła”.
Po utworzeniu w 1949 roku rządu komunistycznego na Węgrzech László Benjámin objął funkcję jednego z głównych rzeczników. Od 1953 roku tematyka jego utworów zaczęła zmieniać charakter. Twórca skupił się na samokrytyce i osobistym zamęcie.