14 lipca 1948 przeprowadziła zamach na kolaboracyjnego urzędnika Lê, który wezwał mieszkańców na profrancuski mityng: Võ Thị Sáu rzuciła granat ręczny, a dwóch innych partyzantów rozpędziło zbiorowisko, umożliwiając jej ucieczkę. W listopadzie tegoż roku dostała się w przebraniu do biura oficera Tònga, w którego rzuciła granatem; Tòng został ciężko ranny w tym ataku. W lutym lub maju 1950 roku oddział zorganizował kolejną akcję, której celem byli tym razem kolaboranci Cả Đay i Cả Suốt – zamach na rynku się nie udał, a Võ Thị Sáu została aresztowana i uwięziona przez Francuzów w Bà Rịa, a następnie w Chí Hòa w Sajgonie. mały|Grób Võ Thị Sáu na cmentarzu Hàng Dương, Côn Đảo. Śledztwo w jej sprawie trwało ponad rok, po czym kolonialny sąd wydał na nią wyrok śmierci za „zabójstwo, naruszanie porządku i rebelię przeciw władzom protektoratu”. Wyrok wzbudził kontrowersje nawet wśród francuskiej administracji kolonialnej, jako że dotyczył osoby jeszcze niepełnoletniej. Chcąc uniknąć społecznych rozruchów w Sajgonie, Francuzi odesłali ją do ciężkiego więzienia na wyspie Côn Đảo. W Côn Đảo została przyjęta do tamtejszej komórki Partii Pracujących Wietnamu.