Niebyt, nicość – przeciwieństwo bytu; jedno z kluczowych pojęć ontologii.
Czasem podaje się nazwę meontologia na oznaczenie „nauki o niebycie”; jest to jednak termin praktycznie nieużywany – między innymi dlatego, że możliwości rozprawiania o nicości są ograniczone.
Rozumienie klasyczne Parmenides Pojęcie "niebyt" pojawia się po raz pierwszy w poemacie Parmenidesa z Elei. Niebyt jest tam pojęciem pustym – nie ma nic, o czym można powiedzieć, że jest niebytem. Istnienie niebytu w jakiejkolwiek formie jest wewnętrznie sprzeczne i bezsensowne, a sama nicość jest jedynie logicznym dopełnieniem pojęcia bytu: czysto poznawczym aktem negacji na tym pojęciu. "Niebytu nie ma" – pisze więc Parmenides, a ludzi poszukujących wiedzy na ścieżce nicości nazywa "dwugłowymi": czyli rozumującymi dwojako, rozbieżnie, bezsensownie.
Takie rozumienie niebytu przyjęło się w całej filozofii antycznejWedle odmiennej teorii Gorgiasza istnieje niebyt (οὐδέν ἔστιν), a byt jest pozorny. Demokryt nauczał, iż byt nie jest bardziej realny niż niebyt (próżnia jest elementem równie niezbędnym, jak same atomy).. Pierwsze istotne rozwinięcie wizji Parmenidesa nastąpiło za sprawą doktryny św.