thumb|240px|Ślub Alicji Ankarcrona i Ludwika Badeniego Karierę dyplomatyczną rozpoczął jako aspirant konceptowy w C. K. Ministerstwie Spraw Zagranicznych w Wiedniu. W 1898 został przydzielony jako attaché poselski bez uposażenia do ambasady Austro-Węgier w Madrycie. W 1900 przeniesiony do ambasady w Londynie i jeszcze w tym samym roku skierowany do Paryża. W 1903 został przydzielony do poselstwa w Kopenhadze i mianowany sekretarzem legacyjnym. W 1904 przeniesiony do Konstantynopola. W 1908 przydzielony do ambasady przy tronie papieskim w Rzymie. Od 1910 do 1911 w charakterze sekretarza legacyjnego I kategorii z tytułem i rangą radcy legacyjnego II kategorii był przydzielony do poselstwa Austro-Węgier w Sztokholmie. 21 listopada 1911 w rzymskokatolickim kościele św. Eugenii w Sztokholmie ożenił się ze Szwedką Alicją Ankarcrona (1889-1985), a ślubu udzielił im bp Albert Bitter. Tuż po ślubie wraz z małżonką wyjechał Szwecji, kończąc pracę na dotychczasowym stanowisku. Następnie w dotychczasowym charakterze był w poselstwie w Brukseli, a w 1913 formalnie w charakterze radcy legacyjnego. Według stanu z 1914 był urlopowany.