diese Veränderung hat ein liebes zauberisches Mädchen hervorgebracht, die mich liebt, und die ich liebe, es sind seit 2 Jahren wieder einige seelige Augenblicke, und es ist das erstemal, daß ich fühle, daß – heirathen glücklich machen könnte, leider ist sie nicht von meinem stande." (Brandenburg 1996, #70.)
W 1802 r. zadedykował jej (używając włoskiej formy jej imienia Giulietta Guicciardi zgodnie z konwencją dedykacji) Sonatę fortepianową nr 14, która, choć pierwotnie zatytułowana "Sonata quasi una Fantasia" , stała się później znana pod nazwą Sonaty księżycowej. Ta dedykacja nie była pierwotnym zamiarem Beethovena, gdyż nie miał on na myśli Guicciardi, pisząc Sonatę Księżyca. Alexander Wheelock Thayer – amerykański bibliotekarz i dziennikarz – autor pierwszej naukowej biografii Ludwiga van Beethovena, pod tytułem "Życie Beethovena" stwierdza w niej, że dziełem, które Beethoven pierwotnie zamierzał poświęcić Guicciardi, było Rondo G op. 51 nr 2, ale to zostało dedykowane hrabinie Lichnowsky i w ostatniej chwili Beethoven zdecydował się wybrać inny utwór, który mógłby zadedykować GuicciardiThayer, Alexander Wheelock (1921). Elliot, Forbes (ed.). Thayer's Life of Beethoven (revised ed.). Princeton: Princeton University Press (published 1967). s. 291 i 297.