Wraz z Zoltánem Bakó zwyciężył w wyścigu dwójek (K-2) na 1000 metrów, a także zdobył srebrny medal w wyścigu czwórek na 10 000 metrów (razem z Giczym, Varghą i Zoltánem Romhanyim) oraz zajął 4. miejsce w sztafecie K-1 4 × 500 metrów na mistrzostwach świata w 1974 w Meksyku. Na mistrzostwach świata w 1975 w Belgradzie zwyciężył z Bakó w konkurencji dwójek na 10 000 metrów, a także zdobył brązowy medal w konkurencji K-4 na 1000 metrów (z Bakó, Józsefem Deme i Jánosem Rátkaiem).
Szabó i Bakó zdobyli brązowy medal w wyścigu dwójek na 1000 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu, przegrywając jedynie z osadą radziecką Władimirem Romanowskim i Serhijem Nahornym oraz z Berndem Olbrichtem i Joachimem Matternem z Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Na mistrzostwach świata w 1977 w Sofii Szabó i Bakó zwyciężyli w tej konkurencji oraz zdobyli srebrny medal w wyścigu K-2 na 10 000 metrów (zajęli również wraz z Csapó i Zoltánem Sztanitym 5. miejsce w konkurencji K-4 na 1000 metrów), a na mistrzostwach świata w 1978 w Belgradzie zwyciężyli na 10 000 metrów i zdobyli brązowy medal na 1000 metrów. Na kolejnych mistrzostwach świata w 1979 w Duisburgu obaj zdobyli srebrny medal w wyścigu dwójek na 1000 metrów i zajęli 4.