Marianna Pawlaczyk-Szpila (ur. 7 grudnia 1923 w Śliwnikach, zm. 25 października 2005 we Wrocławiu) – polska mikrobiolożka lekarska.

Życiorys Urodziła się 7 grudnia 1923 r. w Śliwnikach koło Nowych Skalmierzyc jako jedyne dziecko urzędnika pocztowego Stanisława Pawlaczyka i Zofii z domu Mikołajczyk. W 1938 r. ukończyła szkołę powszechną i wstąpiła do Gimnazjum Żeńskiego w Ostrowie, ale wybuch II wojny światowej przerwał jej naukę. Dzięki pomocy polskich lekarzy uniknęła podczas okupacji wywózki do robót przymusowych w Niemczech i pozostała w Ostrowie, gdzie pracowała jako pomoc domowa w rodzinie niemieckiej.

Po wojnie uzyskała maturę i podjęła studia na Wydziale Biologii Uniwersytetu Poznańskiego, a pracę magisterską obroniła w 1954 r. na Akademii Medycznej we Wrocławiu u prof. Ludwika Hirszfelda. Po studiach podjęła pracę na Politechnice Wrocławskiej, gdzie zajmowała się stworzeniem Katedry Biologii i Higieny. Doktoryzowała się w 1961 r., cztery lata później habilitowała się i w 1966 roku objęła stanowisko kierownika Katedry Biologii i Higieny. W 1972 r. uzyskała stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 1980 r. tytuł profesora zwyczajnego na Wydziale Inżynierii Sanitarnej (od 1990 r. Wydziale Inżynierii Środowiska).