Antoni Skarzyński (ur. 26 grudnia 1897 w Obolu, zm. 19 czerwca 1925 w Bydgoszczy) – porucznik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 26 grudnia 1897 w majątku Obol, w ówczesnym powiecie połockim guberni witebskiej, w rodzinie Ewarysta i Zofii z Kirklewskich.. Był bratem Stanisława (1895–1972), lekarza medycyny, plutonowego rezerwy.
W 1916 ukończył szkołę realną w Smoleńsku i rozpoczął studia w Instytucie Elektrotechnicznym w Petersburgu. W grudniu tego roku został powołany do armii rosyjskiej. Jako uczeń szkoły oficerskiej wziął udział w rewolucji lutowej, a po jej ukończeniu mianowany chorążym i skierowany do 3 pułku grenadierów na froncie w rejonie Baranowicz. Później awansował na podporucznika. W lutym 1918 wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji i został przydzielony do szwadronu technicznego 1 pułku ułanów.