Ornek (krymskotatarski örnek) – narodowy ornament występujący w hafcie, tkactwie, garncarstwie, grawerowaniu, jubilerstwie, rzeźbie w drewnie, szkle i malarstwie ściennym Tatarów krymskich. W 2021 roku został wpisany na listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.
Historia W hafcie, tkactwie, garncarstwie, grawerowaniu, jubilerstwie, rzeźbieniu w drewnie, szkle i malarstwie ściennym Tatarzy krymscy używają charakterystycznego zestawu symboli nazywanego ornek. Znaczenie każdej ozdoby jest przekazywane z pokolenia na pokolenie. Społeczność Tatarów krymskich zamieszkiwała na Krymie od wielu stuleci. Podczas II wojny światowej wielu Tatarów zostało deportowanych z Krymu i prawo powrotu otrzymało dopiero w 1989 roku, stąd tradycyjne zdobnictwo Tatarów prawie wymarło. W latach 90. XX wieku podejmowano starania o zachowanie znaczenia tej formy sztuki, wysyłając na Krym ponad 30 ekspedycji badawczych. Prowadziły one wywiady z osobami starszymi na temat symboliki narodowego ornamentu. Następnie stworzono warsztaty (jubilerskie, hafciarskie i ceramiczne) w czasie których właściciele prowadzili zajęcia z wykorzystaniem ornamentu ornek. Organizowano szkolenia, kursy (w tym kursy mistrzowskie), wieczory tematyczne, sklepy z pamiątkami etnicznymi i etno–kawiarnie.