Po zmobilizowaniu wszystkich jednostek przewidzianych planem "W" w ramach mobilizacji alarmowej i powszechnej, w koszarach 38 pp w Przemyślu pozostała nadwyżka rezerwistów. Dodatkowo do Ośrodka docierali rezerwiści z innych pułków 24 DP i gromadzili się z rezerwiści powołani bezpośrednio do OZ 24 DP z mobilizacji powszechnej. Wykorzystano na potrzeby ośrodka również koszary 5 pułku strzelców podhalańskich.
Po sformowaniu w Rzeszowie batalionu marszowego 17 pułku piechoty, zebrano duży liczący ponad 2000 żołnierzy, Oddział Zbierania Nadwyżek 17 pp. Jego dowódcą został kpt. Józef Zwierzyński. Wykonując rozkaz ewakuacji OZN 17 pp do Przemyśla, kpt. Zwierzyński podzielił oddział na dwie grupy. Z I grupą wyszedł 7 września z Rzeszowa przez Łańcut, Kańczugę, Pruchnik w kierunku Przemyśla. Pod Rokietnicą grupa kpt. Zwierzyńskiego została zaatakowana przez grupę bojową 4 Dywizji Lekkiej jadącej w kierunku Sanu, celem uchwycenia przepraw. Kpt. Zwierzyński z częścią prowadzonej grupy dostał się do niewoli. Część rozproszonych w potyczce żołnierzy doszła do Przemyśla. Na miejscu nie zastano już OZ 24 DP, podjęto marsz w ślad za Ośrodkiem do Sambora. Następnie grupa ta skierowała się na Rudki i Sądową Wisznię. Rano 12 września pozostałość grupy została rozbita 5 km za Jaworowem. II grupa pod dowództwem kpt.