Na tych stanowiskach oddziały przebywały do nocy 13/14 września. Następnie zgodnie z rozkazem dowódcy Frontu Południowego gen. broni Kazimierza Sosnkowskiego dokonano reorganizacji obrony Przemyśla. I batalion pułku OZ 24 DP zgodnie z rozkazem ppłk. Jana Matuszka opuścił stanowiska pod Ostrowem i wycofał się w nocy przez most drogowy na Sanie na jego południowy brzeg. 7 kompania strzelecka III batalionu opuściła północny przyczółek mostu na Sanie. Miejsce na ich odcinkach obsadziły oddziały 11 Karpackiej Dywizji Piechoty. O świcie 14 września batalion I zajął nowe pozycje na południowo-zachodnich i południowych krańcach Przemyśla, na odcinku szosa do Dobromila- Zniesienie- Podzamcze-szosa do Krasiczyna. Z 1 kompanią na prawym skrzydle, 2 kompanią na lewym skrzydle i 3 kompanią w odwodzie. Batalion III został przesunięty na południowy i południowo-wschodni skraj Przemyśla zajmując odcinek od ul. Mickiewicza przy koszarach 22 pułku artylerii lekkiej, do szosy do Dobromila przy cmentarzu żydowskim. Kompanie były ugrupowane z 8 kompanią w centrum, 7 kompanią na prawym skrzydle, a 9 kompania na lewym skrzydle batalionu. Ok. godz. 7.00 14 września na przedpola Przemyśla podeszły oddziały niemieckich 7 i 44 Dywizji Piechoty z zachodu i północy. Podchodzące oddziały niemieckie zostały ostrzelane przez artylerię i broń maszynową obrońców.