John W. Welch w swoim obszernym komentarzu Księgi Mormona opublikowanym w 2020 zauważył, że Ahah występuje w tym tekście dwukrotnie, za każdym razem w określonym porządku. Za pierwszym razem umieszczony jest w porządku genealogicznym, zaczynającym się od Etera, a kończącym się na Jeredzie. Za drugim natomiast pojawia się już chronologicznie, z Jeredem jako protoplastą Jeredytów na początku, a Eterem, prorokiem, kronikarzem i księciem, na końcu. Precyzja owego odwrotnego umiejscowienia Ahaha w tekście uznana została za niezwykłą, Welch natomiast uznał ją za jeden z przejawów Bożego natchnienia, dzięki któremu Joseph Smith był w stanie przełożyć Księgę Mormona.
Wykorzystano imię tego jeredyckiego w badaniu porównującym praktyki nazewnicze obecne w Księdze Mormona z tymi obecnymi w pracach J.R.R. Tolkiena.
W mormońskiej kulturze Niezależnie od spekulacji etymologicznych i teologicznych Ahah znalazł miejsce w mormońskiej kulturze. Pojawia się choćby w publikowanych przez Kościół materiałach o charakterze rozrywkowym i edukacyjnym, między innymi w magazynie Friend z maja 1987. Imię Ahah (w zapisie Ahaha) występuje wśród wyznających mormonizm Maorysów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Postacie wspominane w Księdze Mormona