W 1962 z powodu problemów strukturalnych i niehigienicznych warunków eksmitowano mieszkańców, a rok później zaczęto prace konserwatorskie, które nie zostały dokończone. Rozpoczęto je ponownie w 1982 i ukończono w 2002.
Architektura Büyük Han jest dwukondygnacyjną kamienną budowlą na planie prostokąta (50,67 na 45,25 m). Na parterze znajdowały się magazyny, a piętro było przeznaczone na pokoje gościnne dla kupców i pielgrzymów. Otwarte portyki (riwaq) wsparte na kamiennych kolumnach otaczają czworokątny dziedziniec, pośrodku którego zbudowano wsparty na 6 filarach ośmioboczny meczet przykryty kopułą (miejsce pozostałych dwóch filarów zajmują schody prowadzące na piętro). W XIX w. pod meczetem zbudowano zbiornik wody. Na dziedziniec prowadzi główne wejście w formie ejwanu usytuowane we wschodniej ścianie. Do jego budowy wykorzystano prawdopodobnie materiał pochodzący ze starszych budowli. Drugie, skromniejsze wejście znajduje się w zachodniej ścianie. W czterech rogach dziedzińca znajdują się schody prowadzące na piętro. Izby na piętrze są przykryte sklepieniem żaglastym, a portyki sklepieniem krzyżowym. Każdy z pokoi jest wyposażony w sześcio- lub ośmiokątny komin. Ich kształt i pochodzenie nie są dostatecznie wyjaśnione.