alt=The Book of Mormon|thumb|Księga Mormona, jedno z mormońskich pism świętych i jednocześnie źródło przekazu o Etemie Etem (deseret 𐐀𐐛𐐇𐐣) – w wierzeniach ruchu świętych w dniach ostatnich (mormonów) jeredycki król, syn Ahaha. Informacje na jego temat zawiera będąca częścią mormońskiej świętej księgi Księga Etera. Jego panowanie przynależy do późnego okresu jeredyckiej historii. Miało być naznaczone niegodziwością oraz działalnością proroków nawołujących do pokuty, trwało też do śmierci Etema. Władca jest obiektem spekulacji teologicznych, bywa też wykorzystywany przez mormońskich apologetów. Imię Etem występuje wśród wyznających mormonizm Maorysów.
Wymowa i pisownia imienia Wymowa tego imienia wzbudzała pewne zainteresowanie mormońskich badaczy. Zostało ono zresztą ujęte w przewodniku po wymowie, dołączanym do każdego egzemplarza anglojęzycznej wersji Księgi Mormona od 1981. Źródła wskazują niemniej na znaczną różnicę między wymową preferowaną i powszechną współcześnie a tą z wczesnego okresu kolonizacji terytorium Utah. Pierwotna wymowa, zwłaszcza ta stosowana przez Josepha Smitha, ma pewne znaczenie w badaniach nazw własnych występujących w Księdze Mormona, choć, na gruncie mormońskiej teologii, nie jest w nich czynnikiem decydującym.