Zamieszkała z matką w skromnym domu przy Langegasse 29a i w nim pozostała do końca życia. Jej mieszkanie pod tym adresem upamiętnia tablica umieszczona na ścianie budynku.
W 1919 poślubiła Georga Rittera von Bresslern und Sternau, którego poznała w trakcie studiów wiedeńskich. Był wielkim zwolennikiem jej pracy i pomógł jej rozwinąć karierę. W tym samym roku została członkiem grupy Werkbundes Freiland, która pod kierownictwem Fritza Silberbauera zajmowała się również promocją artystek.
Od 1920 stała się pionierką linorytu, techniki, którą z biegiem lat doskonaliła. Oprócz malowania zwierząt zasłynęła jako ilustratorka książek szkolnych i dla dzieci. Tworzyła również gobeliny i miniatury z kości słoniowej oraz akty. Szybko osiągnęła sukces, jej obrazy dobrze się sprzedawały, a wystawy w kraju i za granicą cieszyły się dużą frekwencją.
W 1928 (lub 1927) odbyła podróż studyjną do Afryki Północnej. Obserwowana tam przyroda wywarła ogromny wpływ na jej przyszłą twórczość. Szkice, fotografie, akwarele i gwasze, które tam stworzyła, stały się źródłem inspiracji dla jej przyszłych dzieł sztuki.