mały|240px|prawo|Sygnatura Vincenta van Gogha mały|240px|prawo|Sygnatura Wita Wisza na ambonie w kościele Mariackim w Krakowiemały|240px|prawo|Sygnatura Fridy Kahlo mały|240px|prawo|Sygnatura Albrechta Dürera na autoportrecie mały|240px|prawo|Sygnatura na obrazie Lucasa Cranacha starszego mały|240px|prawo|Sygnatura na spodzie wyrobu z fajansu. Włocławek thumb|240px|Znaczek pocztowy zaprojektowany przez Czesława Słanię dla Wysp Owczych, 1979 Sygnatura w sztuce (średniowieczna łac. signatura – 'oznaczenie, pieczęć', od łac. signare – 'znaczyć, pieczętować') – własnoręczny podpis lub znak artysty złożony na dziele sztuki. Podpisywanie swoich dzieł nazywa się sygnowaniem np. obrazu, rzeźby.
Sygnatura składa się z imienia i nazwiska, samego nazwiska, samego imienia, inicjałów, monogramu, charakterystycznego znaku lub ciągu znaków w postaci zwierzęcej lub figury geometrycznej, niekiedy daty lub miejsca powstania dzieła. Często uzupełniane były łacińskimi formułami lub ich skrótami: pinxit (namalował) – p. fecit lub me fecit (wykonał) – f. sculpsit (wyrzeźbił lub rysował) – sc. delineavit (narysował) – del. invenit (projektował) – inv.. Czasem wzbogacano sygnatury sentencjami, głównie łacińskimi lub innym tekstem.