Sergiusz Kłaczkow (ur. 12 września 1922 w Łodzi, zm. 3 marca 2002 w Warszawie) – dziennikarz, redaktor naczelny „Głosu Robotniczego”, prezes Towarzystwa Przyjaciół Łodzi.

Życiorys Kłaczkow w 1940 został wywieziony na roboty przymusowe do Prus Wschodnich, z których uciekł i powrócił do Łodzi, gdzie mieszkał i pracował oraz zaangażował się w konspirację w ramach Armii Krajowej. W marcu 1944 został aresztowany przez gestapo i zesłany do obozu koncentracyjnego w Groß-Rosen, następnie przebywał także w obozach: Hartmansdorf, Buchenwald i Leitmeritz, z którego został wyzwolony 9 maja 1945. Po powrocie do Łodzi w 1947 uzyskał świadectwo dojrzałości, podjął studia na Uniwersytecie Łódzkim z filozofii w zakresie filologii niemieckiej, ukończone w 1952 oraz podjął naukę w dwuletnim Studium Dziennikarskim. Po wojnie pracował jako pomocnik biurowy w Fabryce Maszyn K. Drzewińskiego w Łodzi, a od 1948 pracował jako dziennikarz – początkowo „Expressu Ilustrowanego” i „Dziennika Łódzkiego”, następnie był sekretarzem (1959–1964), zastępcą redaktora naczelnego (1964–1966) i redaktorem naczelnym (1966–1974) Głosu Robotniczego. W latach 1974–1978 był redaktorem naczelnym Centralnej Agencji Fotograficznej, a w latach 1976–1978 także tygodnika „Argumenty”.