Stanisława Pawłowska (ur. 4 maja 1874 w Wielkiej Wsi (powiat tarnowski), zm. 3 marca 1943 w Auschwitz-Birkenau) – polska nauczycielka, działaczka społeczna, podczas okupacji hitlerowskiej organizatorka tajnego nauczania na terenie Krościenka nad Dunajcem.
Życiorys Stanisława Biesiadzka do około 1901 roku mieszkała w Wielkiej Wsi, gdzie od 1898 roku byli wraz mężem nauczycielami w tamtejszej 2-klasowej szkole. W 1902 roku przenieśli się do Wieliczki, gdzie Stanisława pracowała w 4-klasowej szkole do 1903 roku, a Franciszek do 1906 roku. W 1907 roku Pawłowscy przeprowadzili się do Krakowa, gdzie Franciszek był nauczycielem w Seminarium Nauczycielskim Męskim (1907–1917), profesorem w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim Sebaldy Münnchowej (1913–1914) oraz wychowawcą i nauczycielem pedagogiki i metodyki specjalnej w Seminarium Nauczycielskim Żeńskim „Towarzystwa Szkoły Ludowej” im. Fr. Preisendanza (1915–1917).
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości Pawłowscy przenieśli się do Wielkopolski, aby w byłym zaborze pruskim organizować polskie seminaria nauczycielskie.