thumb|Ireneusz Pierzgalski, Projekcje I 1973 r Na początku lat 70. XX w. Pierzgalski, jako kontynuację „Odczytu” zaproponował serię „Projekcji”, które były rodzajem seansu wizualnego, podczas którego przeźrocza były rzutowane na przedmioty codziennego użytku, takie jak drabina z pracowni, pracowniany stół i krzesła, suszarka do ubrań, fotel, ławeczka, ustawione w przestrzeni galerii.

W latach 70. XX w. Ireneusz Pierzgalski stworzył określenie „Hotel Sztuki”, stanowiące synonim idei niezależności i aktywności wystawienniczej. Pisał: „Gdybym miał dużo pieniędzy wybudowałbym dom i nazwałbym go „Hotel Sztuki”. W domu tym byłoby wiele pokoi. Zaprosiłbym artystów i różnych ludzi z fantazją, aby wypełnili te pokoje własnym życiem. Potem ogłaszałbym w prasie, radio i telewizji: KAŻDY KTO JEST CIEKAW SWOJEGO I CUDZEGO ŻYCIA MAOŻE (BEZPŁATNIE) WYNAJĄĆ POKÓJ ZE ŚLADEM CUDZEJ OSOBOWOŚCI; MOŻE W TYM POKOJU (NIEPODGLĄDANY) OBCOWAĆ ZE ŚLADEM DRUGIEGO CZŁOWIEKA W SPOSÓB CZYNNY LUB BIERNY; MOŻE DOŚWIADCZYĆ WSTRZĄSU CUDZYCH UPODOBAŃ; BĘDZIE MIAŁ CZAS ZASTANOWIĆ SIĘ NAD PRZYCZYNA TEGO WSTRZĄSU;