Sarkofag Adelfii – pochodzący z IV wieku marmurowy sarkofag, będący przykładem wczesnochrześcijańskiej sztuki sepulkralnej. Znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Syrakuzach.

Datowany na lata około 340–345 sarkofag został odkryty w 1872 roku w katakumbach św. Jana w Syrakuzach. Ozdobiony został reliefami przedstawiającymi sceny ze Starego i Nowego Testamentu. W centralnej części na froncie sarkofagu umieszczony został medalion z portretami małżonków, identyfikowanych dzięki umieszczonej na pokrywie inskrypcji. Są to clarissima femina Adelfia i jej mąż, komes Waleriusz, identyfikowany z pochodzącym z Sycylii urzędnikiem Lucjuszem Aradiuszem Waleriuszem Prokulusem. Waleriusz ubrany jest w togę i trzyma w ręku zwój.

Medalion z wizerunkami małżonków ujęty jest z obydwu stron odpowiadającymi sobie nawzajem scenami, pogrupowanymi w pary. Są to kolejno: od strony lewej – ręka Boga przekazująca tablice Prawa Mojżeszowi, Chrystus uzdrawiający niewiastę cierpiącą na krwotok, Chrystus z kłosem i jagnięciem stojący między Adamem i Ewą oraz zaparcie się Piotra.