jednym z jego codziennych wspólnych zajęć jest kąpiel w piasku. Grupa przepiórów wybierze obszar, na którym grunt został spulchniony lub jest miękki. Używając swoich podbrzuszy, zakopują się w glebie na około 2–5 cm (1–2 cale). Następnie wiją się we wgłębieniach, trzepoczą skrzydłami i stroszą pióra, powodując unoszenie się kurzu w powietrzu. Wydaje się, że preferują słoneczne miejsca, w których tworzą te kąpiele. Ornitolog jest w stanie wykryć obecność przepiórek na danym obszarze, dostrzegając okrągłe wgłębienia pozostawione w miękkiej ziemi o średnicy około 7–15 cm (3–6 cali).
Kąpiele w piasku były szeroko badane u kur domowych (Gallus domesticus). Pył zbiera się między piórami, a następnie jest strząsany, co może zmniejszyć ilość lipidów piór, a tym samym pomóc upierzeniu zachować dobrą zdolność izolacyjną i może pomóc w zwalczaniu ektopasożytów.
W przypadku bezgrzebieniowców (np. strusi, kiwi, emu) i dropi korzystają one z kąpieli piaskowych, aby ich pióra były zdrowe i suche.
U ssaków
Wiele ssaków tarza się po piasku lub błocie, prawdopodobnie po to, by pasożyty się do nich nie zbliżały lub pomóc wysuszyć się po ćwiczeniach (konie wyścigowe) lub zmoczeniu.