Po niespełna dwóch miesiącach zrezygnował z pełnienia tej funkcji.
W 2009 w przedterminowych wyborach zarządzonych w związku z odwołaniem w referendum Czesława Małkowskiego po raz trzeci ubiegał się o urząd prezydenta Olsztyna. Odpadł w pierwszej turze, zajmując trzecie miejsce. Poparł Piotra Grzymowicza w drugiej turze wyborów, a po jego zwycięstwie został mianowany na stanowisko zastępcy prezydenta odpowiedzialnego za edukację, sport, pomoc społeczną i służbę zdrowia. W 2010 kolejny raz bezskutecznie ubiegał się o urząd prezydenta miasta, uzyskując mandat radnego Olsztyna, wkrótce odszedł też z zajmowanych stanowisk we władzach miejskich.
W wyborach w 2011 został wybrany do Sejmu. Kandydował jako lider listy PiS w okręgu olsztyńskim, dostał 17 234 głosy. Bez powodzenia kandydował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014. W 2009 i 2015 utracił prawo jazdy w związku z przekroczeniem liczby punktów za wykroczenia drogowe. Nie wystartował w wyborach parlamentarnych w 2015.