Kościół dążył do wprowadzenia notariatu kościelnego do stosunków świeckich i cel ten osiągnął w wielu państwach europejskich. Od ósmego wieku zaczyna się jednak sekularyzacja notariatu, który z biegiem czasu stał się we Włoszech, Hiszpanii i Francji instytucją świecką i ogólnopaństwowąH. Drzewiecki, Zarys dziejów notarjatu w Polsce, Warszawa 1927, s. 13..
Notariat od początku swojego istnienia stanowił bardzo ważną instytucję z punktu widzenia państwa i jego władzy. Notariusze posiadali legitymację do dokonywania wielu czynności istotnych gospodarczo dla rozwoju handlu i gospodarki poszczególnych regionów geograficznych i państw. Wynikały stąd wielowiekowe spory pomiędzy papiestwem i cesarstwem dotyczące możliwości i sposobu mianowania notariuszy. W XVI wieku prawo mianowania notariuszy uzyskały również uniwersytetyA. Oleszko, Ustrój polskiego notariatu, Kraków 1999, Rozdział I.3, T. Chłopecki, Instytucja notariatu na ziemiach polskich w okresie średniowiecza, Folia Iuridica Universitatis Wratislaviensis, vol. 1 nr 2 s. 27..