Nowy kościół Nowy kościół w stylu barokowym był murowany. W kościele znajdowały się trzy ołtarze: główny z figurą Ukrzyżowanego Pana Jezusa, a także obrazami Matki Bożej Bolesnej, św. Jana i św. Marii Magdaleny, oraz dwa boczne: jeden Najświętszej Marii Panny, drugi św. św. Szymona i Judy. W 1726 zakupiono do kościoła chrzcielnicę, rzeźbioną ambonę, oraz konfesjonał. Po sześćdziesięciu latach kościół wyremontowano. W 1786 r. wybudowano drewnianą wieżę kościelną, która prawdopodobnie zawaliła się w 1809. W 1833 r., dzięki staraniom ówczesnego proboszcza, ks. Antoniego Kleista, kościół zyskał ołtarz pochodzący z XVII wieku, z oddanego protestantom, oliwskiego kościoła św. Jakuba. W latach 1840–1860 wybudowano nową, północną ścianę kościoła, dobudowano nową zakrystię, wykonano nowy dach oraz podłogę. W 1875 wydano zezwolenie na powiększenie kościoła, co uczyniono jeszcze tego samego roku. Dobudowano wówczas zachodnią część kościoła, oraz małą wieżyczkę, w której zawieszono sygnaturkę. W roku 1896 nastąpiła znowu gruntowa renowacja kościoła. W roku 1902 odnowiono ołtarze w kościele.