Poniżej wymieniono niektóre przykłady związków zawierających strukturę helisy π: poli(asparaginian β-fenetylu) w temperaturze powyżej 140 °C – przejście fazowe z helisy α w helisę π zaobserwowane po raz pierwszy w 1982 roku, katalaza wyekstrahowana z grzyba gatunku Penicillium vitale – pierwszy przykład (z 1985) zaobserwowania helisy π w białku, ponad 30 lat po pracach teoretycznych postulujących jej istnienie, okolice miejsca aktywnego B enzymu fumarazy C wyekstrahowanego z bakterii Escherichia coli, bakteryjny homolog transportera -zależnego neuroprzekaźnika – zawiera osiem fragmentów złożonych w helisę π.
Znaczenie Helisa π może powstawać w wyniku mutacji prowadzącej do dodania jednej reszty aminokwasowej do struktury helisy α. Negatywny wpływ destabilizacji struktury jest w związkach występujących w przyrodzie równoważony zyskami funkcjonalnymi białka – badania pokazują, że struktura helisy π występuje częściej w pobliżu miejsc aktywnych w białkach.
Przypisy
Kategoria:Struktura białek