W następnych dniach I pluton prowadził walki ze stanowisk ogniowych przy Al. Niepodległości. Po kapitulacji stolicy amunicję zatopiono, bateria ześrodkowana została w Łazienkach. W walkach poległo 6 żołnierzy wśród nich ppor. Alfred Rodziewicz, 2 zostało rannych.
OZAK nr 1 z uwagi na naloty lotnictwa niemieckiego został rozlokowany w okolicznych wsiach. Do 6 września sformowano dwie baterie wywodzące się; jedna z 7 dak, druga głównie z 11 i 4 dak. Połączono je w dywizjon improwizowany pod dowództwem mjr. Rojewskiego. Nocą 9/10 września wyruszył z Mińska Maz. OZN 1 dak pod dowództwem kpt. Stefana Rogińskiego w sile 180 żołnierzy, uzbrojonych było tylko ok. 60 żołnierzy. 10 września większość Ośrodka wyruszyła z Mińska Maz, w kierunku południowo-wschodnim. Oddział kpt. Rogińskiego w trakcie nocnych marszów po zatłoczonych drogach dotarł do Brześcia już w sile 60 żołnierzy. Następnie po dotarciu w okolice Włodawy, po 17 września został rozwiązany. Dowództwo Ośrodka odjechało z Mińska Maz. samochodami i dotarło do Kowla w dniach 15-16 września, tam w nocy 17/18 września zostało rozwiązane i częściowo trafiło do Grupy „Kowel”, a pozostali do niewoli sowieckiej.