Taki dobór anionu sprawia, że uzyskane sole metali są wystarczająco rozpuszczalne w dichlorometanie, w którym prowadzi się reakcję:
Docelowy produkt wytrąca się z mieszaniny reakcyjnej w postaci białego osadu.
Właściwości Właściwości fizyczne i chemiczne Jest to białe ciało stałe o niskiej gęstości. Rozpuszcza się w tetrahydrofuranie (jako jedyna tego typu sól litowca). Jest stabilny w temperaturze pokojowej, lecz jest wrażliwy na wilgoć.
Podczas ogrzewania (w zakresie 140–200 °C) rozkłada się z wydzieleniem wodoru. Proces ten przebiega dwuetapowo:
Dla analogicznych soli pozostałych litowców powstający wodór zanieczyszczony jest amoniakiem i diborowodorem, powstającymi w konkurencyjnej reakcji:
Ze względu na wydzielanie czystego gazowego wodoru i stosunkowo niską temperaturę procesu di(amidoborano)borowodorek litu potencjalnie może być wykorzystywany jako chemiczny magazyn wodoru.
Struktura krystaliczna Związek tworzy kryształy w układzie tetragonalnym. Aniony są kwaziliniowe, przypominając cząsteczki pentanu. Są ułożone równolegle, łącząc swoimi końcami warstwy złożone z kationów litu. Grupy nie dysponują wolną parą elektronową, nie mogą więc koordynować jonów litu. Obliczenia wskazują, że największy cząstkowy ładunek ujemny mają końcowe grupy , co wyjaśnia, dlaczego to one koordynują jony w krysztale.
Przypisy
Kategoria:Nieorganiczne sole litu Kategoria:Związki boru Kategoria:Związki wodoru